نتايج يك مطالعه پژوهشي نشان مي دهد استفاده دانش‌آموزان از گوشي‌هاي موبايل در مدارس، خرده فرهنگ‌هاي حاكم بر كلاس‌هاي درس در كشورهاي مختلف را تغيير مي دهد. به گزارش سرويس خبر سايت ماهنامه شبكه (شبكه آنلاين) از سايت دانشگاه MIT، نتايج يك بررسي پژوهشي جالب نشان مي‌دهد استفاده دانش‌آموزان از گوشي هاي تلفن همراه در مدارس موجب بروز تغييراتي در خرده فرهنگ‌هاي حاكم بر كلاس‌هاي درس مي‌شود. پروفسور جيمز كاتز با بيان اين مطلب در همايش "فرهنگ تلفن همراه" كه ماه گذشته در دانشگاه MIT برگزار شد، افزود: تغييرات خرده فرهنگ‌هاي حاكم بر كلاس‌هاي درس مي‌تواند موجب بروز تغييراتي در مشخصه‌هاي جهاني فرهنگ جوانان در عصر حاضر شود. اين مطالعه پژوهشي را پروفسور كاتز، پژوهشگر علوم ارتباطات از دانشگاه Rutgers و مدير مركز "مطالعات ارتباطات موبايل" در اين دانشگاه به همراه خانم جينگ وانگ فانگ ، پروفسور زبان و فرهنگ چيني در دانشگاه MIT به صورت مشترك به انجام رسانده‌است. در اين پژوهش پروفسور كاتز چگونگي تاثير استفاده از موبايل را در تغيير نرم‌هاي اجتماعي خرده‌ فرهنگ‌ كلاس‌هاي مدارس و دانشگاه‌هاي آمريكا و ديگر اماكن عمومي اين كشور تحت بررسي و مطالعه قرارداده است. در اين همايش پروفسور كاتز طي سخناني نتايج بررسي‌هاي خود را پيرامون مفهوم Teledensity يا "چگالي ارتباطات تلفني" و تاثير آن بر خرده فرهنگ‌ كلاس‌هاي درس دانشگاه Rutgers ، به عنوان يك نمونه عيني تشريح كرد. پارامتر "چگالي ارتباطات تلفني" شاخصي است كه تعداد گوشي‌هاي تلفن همراه در يك مكان - مانند كلاس درس- و ميزان استفاده از آن را نشان مي‌دهد. به گفته پروفسور كاتز افزايش اين عامل موجب شده كه خرده فرهنگ‌هاي حاكم بر كلاس‌هاي درس داراي قواعد و مشخصه‌هاي جديدي در زمينه ميزان درگير شدن دانش آموزان با فضاي آموزشي كلاس شود. وي در تشريح اين مشخصه‌هاي جديد و با اشاره به نظرسنجي كه از دانشجويان دانشگاه Rutgers به عمل آورده است گفت: تنها 4 درصد از دانشجوياني كه در اين نظرسنجي شركت‌كرده‌اند صحبت كردن با تلفن همراه سر كلاس‌هاي درس را عملي صحيح دانسته‌اند كه اين خبر خوبي براي اساتيد دانشگاه‌ها است. كاتز افزود: با اين وجود 41 درصد پرسش‌شوندگان گفته‌اند كه خواندن پيام ها و نامه‌هاي جديدي كه از اين طريق به دستشان مي‌رسد عمل نادرستي نيست، كه اين خبر خوبي براي آموزگاران نيست. همچنين 45 درصد معتقدند تبادل پيام با ديگران – حين كلاس درس – عملي مجاز است و 33 درصد گفته‌اند كه فكر مي‌كنند استفاده از بازي‌هاي كامپيوتري روي گوشي‌هاي تلفن همراه سر كلاس درس يك كار غيرعادي نيست. پروفسور كاتز پديده Territoriality را به عنوان يكي از رفتارهاي جديد ناشي از فرهنگ موبايل برشمرد و در تشريح اين پديده گفت: مردم معمولا سعي مي‌كنند هنگام صحبت با تلفن همراه گوشه‌ دنجي را پيدا كنند و حين صحبت كردن خود را از جمع جدا كنند. كاتز اين نوع عادات را روش‌هايي براي "اولويت دادن به ارتباط با مخاطب دوردست نسبت به دوستان همكلاسي در حين گفتگوي تلفني" تفسير كرد. كاتز از برخي اماكن عمومي مانند رستوران‌ها و سالن هاي غذاخوري به عنوان نواحي شلوغ و پرترافيك و بعضي امكان مانند موزه‌ها به عنوان نواحي "عاري از تماس‌هاي موبايل" ياد كرد. پروفسور وانگ در ادامه اين سخنراني تصوير متفاوتي از اوضاع فرهنگي در چين تصوير كرد و به جنبه‌هاي ديگري از فرهنگ استفاده از موبايل درميان جوانان اين كشور اشاره‌ نمود. به گفته پروفسور وانگ برداشت جوانان چيني از موسيقي عامه‌پسند و فناوري ابزارهاي قابل حمل موسيقي ، همچون iPod با برداشت جوانان آمريكايي از اين دو مقوله بسيار متفاوت است و به همين دليل استفاده از موبايل براي گوش دادن به فايل هاي موسيقي اهميت خاصي براي جوانان چيني دارد. وي توضيح داد برخي شركت‌هاي فرامليتي مانند موتورولا مي‌كوشند با توجه به وسعت بازار سودآور موبايل چين براي مردم اين كشور گوشي‌هايي بسازند كه همان كاركرد iPod اپل را داشته باشد. وانگ در توضيح اين مساله كه چرا iPod براي جوانان چيني از همان ميزان اهميت براي جوانان آمريكايي برخوردار نيست گفت: منطق شركت اپل مبني بر اينكه هرجا iPod هست، iTunes نيز هست و اين دو با هم متولد شده است هيچ جايگاهي درميان مردم چين ندارد زيرا آنها براي استفاده از سرويس آنلاين iTunes بايد پول پرداخت كنند در حالي كه مي‌توانند به راحتي هر نوع موسيقي غربي را از طريق كپي‌هاي غيرقانوني CD‌هاي خارجي تهيه كنند و روي دستگاه iPod خود بريزند. وي افزود: اين درحالي است كه پرداخت پول به سايت iTunes نيز تنها براي كساني امكان پذير است كه داراي يك كارت اعتباري بين‌المللي باشند. وانگ گفت در حالي كه استفاده از وسايل قابل حمل پخش موسيقي به تدريج به موضوعي عادي در غرب تبديل مي‌شود، اين پديده در چنين هنوز جذابيت و تازگي زيادي دارد و به دليل انقلاب فرهنگي عظيمي كه در نتيجه حضور اين وسايل ارتباطي پديد آمده، مخاطبان چيني مي‌توانند به عنوان مثال كل آثار موسيقي 50 سال اخير در غرب را تنها در عرض ده سال هضم كنند. به گفته اين استاد دانشگاه MIT همه سبك‌هاي موسيقي از الكترونيك گرفته تا پاپ و جاز همزمان در چين طرفداراني دارد و در نتيجه هيچيك از سبك‌ها و ژانرهاي موسيقي غربي ميان جوانان چيني از اهميت و برجستگي خاصي نسبت به ديگر سبك‌ها برخوردار نيست.