اتوبوسي كه نه چرخ دارد، نه پنجره و نه حتي جايي براي نشستن!اين اتوبوس نمادين، فقط ماكتي است كه به اجراي يك طرح ابتكاري كمك مي كند تهران3 مهر 1384 پايگاه اطلاع رساني شهرسازي و معماري:اتوبوسي كه نه چرخ دارد، نه پنجره و نه حتي جايي براي نشستن!اين اتوبوس نمادين فقط ماكتي است كه به اجراي طرح كمك مي كند. مسئولان شهري استفاده از اين اتوبوس را بهترين وسيله براي رفتن به مدرسه مي دانند اما مفهوم كلي اين اتوبوس نياز به كمي توضيح دارد. در اوايل دهه 1990 ميلادي مسئولان شهر بريسبانه استراليا به فكر اجرايي كردن طرح "اتوبوس هاي پياده روي تا مدرسه" افتادند. اين برنامه دانش آموزان را به صورت منظم، سازماندهي شده و گروهي به طرف مدرسه هدايت مي كند. در اين طرح هريك از "اتوبوس هاي پياده روي تا مدرسه " كه ماكتي از يك اتوبوس واقعي است، توسط دو نفر از والدين همراهي مي شود و دانش آموزان آنها را به عنوان راننده هاي اين اتوبوس هاي خيالي مي شناسند. با اجرايي شدن اين طرح استفاده از خودرو براي رفتن به مدرسه كاهش پيدا كرد و در نتيجه تراكم خودرو در اطراف مدارس كم شد. اين برنامه به دانش آموزان اجازه مي دهد كه بخشي از وقت خود را با همسالان خود بگذرانند و در پروسه اجتماعي شدن، آنها را كمك مي كند. افزايش فعاليت فيزيكي دانش آموزان و تاثيردر حل مشكل چاقي كودكان كه بسياري از جوامع با آن روبرو هستند از ديگر اهداف طرح "اتوبوس هاي پياده روي تا مدرسه" است. همچنين دانش آموزان با اين برنامه چگونگي پياده روي و تردد سالم را مي آموزند و در طول مسير با علايم راهنمايي و رانندگي آشنا مي شوند.. مسير تردد اتوبوس پياده دانش آموزان در اين برنامه مشخص است. ايمني مسير نگراني والدين را در سالم رسيدن كودكانشان به مدرسه رفع مي كند. همانند ايستگاه هاي اتوبوس اين طرح هم مجهز به ايستگاه هايي است كه دانش آموزان با حضور در اين ايستگاه ها منتظر اتوبوس پياده مي مانند تا بدون تاخير به مدرسه بروند. اين اتوبوس ها مانند اتوبوس هاي واقعي داراي جدول زمان بندي هستند و در ايستگاه ها منتظر دانش آموزان نمي مانند. برخي از كارشناسان معتقدند كه شايد اين طرح براي تمام مدارس مناسب نباشد چراكه بايد ايمني راه به دقت سنجيده شود. اين طرح كه براي اولين بار در شهر هاي استراليا اجرا شد به سرعت در بسياري از كشورهاي جهان گسترش يافت به طوري كه هم اكنون در انگليس تقريبا در هر مدرسه اين طرح با همكاري شورا هاي شهر اجرا مي شود. همچنين در نيوزلند و ايالت متحده آمريكا اين برنامه در حال فراگير شدن هست چنانچه مدارس كاليفرنيا، اورگون، ورموت، ميشيگان و كاروليناي شمالي آمريكا اين طرح را در مدارس شهرهاي خود اجرايي كرده اند. در آمريكا اين برنامه بيشتر روي دانش آموزاني كه محل زندگيشان تا مدرسه فاصله دارد، متمركز است.البته اين فاصله نيز بايد معقول باشد. اما شايد جالب باشد كه بزرگترين اتوبوس پياده روي تا مدرسه در سال 2003 در شهر كنيگستون انگليس تشكيل شد. اين اتوبوس خيالي يكهزار و 109 دانش آموز، معلم و اولياي دانش آموزان از چهار مدرسه اين شهر را در خود جاي داده بود.